carousel1 carousel2 carousel3 carousel4 carousel5

  

Lyro aligner

Η πρώτη σας οδοντιατρική επίσκεψη


Η διαγνωστική επίσκεψη περιλαμβάνει : 

Ενήλικες :

  • την λήψη ενός πλήρους Ιατρικού και Οδοντιατρικού ιστορικού
  • τον κλινικό έλεγχο της στοματικής σας κοιλότητας
  • συζήτηση μαζί σας για τις προσωπικές σας ανάγκες, έτσι ώστε να προχωρήσουμε στο πλέον κατάλληλο πλάνο θεραπείας
  • σε περίπτωση που κριθεί αναγκαίο, θα κάνετε μια πανοραμική ακτινογραφία
  • σε περίπτωση πονόδοντου, η θεραπεία θα ξεκινήσει άμεσα με απόλυτη προτεραιότητα ως προς το πλάνο θεραπείας που έχουμε συμφωνήσει

Μετά την ολοκλήρωση της εξέτασης – θεραπείας, θα συζητήσουμε για τις εναλλακτικές λύσεις αποκατάστασης και θα σας δοθεί γραπτώς ένα γενικό σχέδιο θεραπείας όπως και το απαιτούμενο κόστος της θεραπείας αυτής

Παιδιά :

Στόχος μας είναι η οδοντιατρική τους επίσκεψη να είναι όσο το δυνατόν πιο ευχάριστη

Πιο αναλυτικά :

  • λαμβάνουμε από τους γονείς ένα οδοντιατρικό ιστορικό και προχωρούμε σε κλινικό έλεγχο της στοματικής κοιλότητας του παιδιού

  • σε περίπτωση που χρειαστεί, θα προβούμε σε προληπτικές εμφράξεις ή σε φθορίωση των δοντιών του

  • τέλος, θα δώσουμε συμβουλές στο παιδί και στους γονείς, για τις σωστές διατροφικές συνήθειες που πρέπει να αποκτήσουν, όπως και για τον τρόπο χρήσης της οδοντόβουρτσας, έτσι ώστε τα παιδιά να διατηρούν άριστη στοματική υγεία.

Ομάδες των δοντιών

Η ανατολή μιας σειράς δοντιών από το οστό των γνάθων ονομάζεται οδοντοφυΐα. Στον άνθρωπο υπάρχουν δύο οδοντοφυΐες, η νεογιλή και η μόνιμη. Η νεογιλή ή παιδική οδοντοφυΐα αποτελείται από 20 δόντια από τα οποία το πρώτο εμφανίζεται στην στοματική κοιλότητα τον έβδομο μήνα της ζωής και το τελευταίο αποπίπτει (πέφτει) στην ηλικία των 12 ετών περίπου. Τα νεογιλά δόντια αρχίζουν να αντικαθίστανται από τα μόνιμα στην ηλικία των 6 περίπου ετών. Η μόνιμη οδοντοφυΐα αποτελείται από 32 δόντια και ολοκληρώνεται στην ηλικία των 18 ετών με την ανατολή και του τελευταίου μόνιμου δοντιού, του σωφρονιστήρα ή φρονιμίτη.Τα δόντια ανάλογα με την εξωτερική τους μορφολογία αλλά και την θέση τους στις γνάθους διακρίνονται σε ομάδες:1. Τομείς (κεντρικός και πλάγιος) 2. Κυνόδοντες 3. Προγόμφιοι (1ος και 2ος) 4. Γομφίοι (1ος, 2ος και 3ος ή φρονιμίτης)

Ανατομία

Τομή ενός ανθρώπινου δοντιού:
Α. Μύλη
Β. Ρίζα
1. Αδαμαντίνη
2. Οδοντίνη
3. Πολφός
4. Ούλα
5. Οστεΐνη
6. Οστό της γνάθου
7. Φατνιακά αγγεία
8. Φατνιακά νεύρα

Το δόντι εμφανίζει δύο τμήματα: την μύλη και την ρίζα. Η μύλη αποτελεί το τμήμα του δοντιού που φαίνεται μέσα στην στοματική κοιλότητα ενώ η ρίζα είναι το τμήμα του δοντιού που βρίσκεται μέσα στο οστό της γνάθου. Η μύλη με την ρίζα διαχωρίζονται από μια νοητή γραμμή που ονομάζεται αυχένας του δοντιού.Κάθε δόντι αποτελείται από τέσσερις επιμέρους ιστούς: την οδοντίνη, την αδαμαντίνη, τηνοστεΐνη και τον πολφό. Η οδοντίνη βρίσκεται τόσο στην μύλη όσο και στην ρίζα. Η αδαμαντίνη καλύπτει την εξωτερική επιφάνεια της οδοντίνης στην μύλη ενώ η οστεϊνη καλύπτει την εξωτερική επιφάνεια της οδοντίνης στην ρίζα. Η οδοντίνη στο εσωτερικό της εμφανίζει μια κοιλότητα η οποία υποδέχεται τον πολφό. Ο πολφός αποτελείται από αγγεία και νεύρα και χρησιμεύει στην θρέψη του δοντιού.

Λειτουργίες των δοντιών
Τα ανθρώπινα δόντια εξυπηρετούν τις παρακάτω λειτουργίες:1. Τηνμάσηση 2. Την ομιλία 3. Την κατάποση

Ανωμαλίες των δοντιών

Ανωμαλίες του αριθμού των δοντιών

1. Υπερραριθμία: η ύπαρξη μεγαλύτερου αριθμού δοντιών από το φυσιολογικό. Οι υπεράριθμοι οδόντες εμφανίζουν συχνά άτυπη μορφολογία.

2. Ολιγοδοντία ή Μερική ανοδοντία: η έλλειψη ενός ή περισσοτέρου δοντιών.

3. Ολική ανοδοντία: η παντελής έλλειψη δοντιών. Εμφανίζεται ως συνοδό σύπτωμα σε ορισμένα γενετικά σύνδρομα.

Ανωμαλίες σχετικά με το μέγεθος των δοντιών
1. Μικροδοντία ή Νανοδοντία: όταν το μέγεθος του δοντιού είναι μικρότερο από το φυσιολογικό. Μπορεί να είναι «αληθής» ή «φαινομενική» (π.χ. φυσιολογικό μέγεθος οδόντων σε άτομο με μεγάλη γνάθο)
2. Μεγαλοδοντία ή Γιγαντοδοντία: όταν το μέγεθος του δοντιού είναι μεγαλύτερο από το φυσιολογικό. Μπορεί να είναι «αληθής» ή «φαινομενική» (π.χ. φυσιολογικό μέγεθος οδόντων σε άτομο με μικρή γνάθο)

Ανωμαλίες του σχήματος του δοντιού
1. Οδόντες κωνικού σχήματος: Συχνότερα στους τομείς της άνω γνάθου (και ιδιαίτερα στον πλάγιο). Συχνή ανωμαλία στουςμεσόδοντες.
2. Δίδυμοι οδόντες: προκύπτουν από τον μερικό διαχωρισμό ενός δοντιού κατά την διάπλασή του. Συνήθως στην περιοχή των τομέων της άνω ή κάτω γνάθου.
3. Σύντηξη οδόντων: προκύπτει από την συνένωση δύο γειτονικών δοντιών κατά την διάπλασή τους. Μπορεί να αφορά όλο το μήκος ή μόνο τις μύλες ή μόνο τις ρίζες.
4. Εγκολεασμός οδόντος ή Οδούς εντός οδόντος: Πρόκειται για έμπτυξη της αδαμαντίνης μαζί με την υποκείμενη οδοντίνη, μέσα στην πολφική κοιλότητα έτσι ώστε να σχηματιστεί κοιλότητα που έχει τοιχώματα από αδαμαντίνη, ανοιχτή προς τα έξω.

Ανωμαλίες του χρώματος των δοντιών
1. Κηλίδες: είναι περιγραμμένες αλλοιώσεις του χρώματος του δοντιού από αίτα όπως π.χ. υπερβολική λήψη φθορίου, τραυματισμό κατά την διάπλαση κτλ.
2. Δυσχρωμίες: είναι διάχυτες αλλοιώσεις του χρώματος των δοντιών. Μπορεί να οφείλονται σε νέκρωση του πολφού, λήψη τετρακυκλίνηςστην παιδική ηλικία, ορισμένες παθολογικές καταστάσεις κτλ.


Ανωμαλίες της θέσης των δοντιών

1. Στροφή: όταν το δόντι έχει στραφεί γύρω από τον επιμήκη άξονά του.

2. Απόκλιση: όταν ο επιμήκης άξονας του δοντιού δεν έχει κανονική κλίση ως προς το προσθιοπίσθιο ή μετωπιαίο επίπεδο.

3. Εκτόπιση: η ύπαρξη ενός δοντιού εκτός του οδοντικού τόξου.

4. Ετεροτοπία: όταν ένα δόντι βρίσκεται στη θέση ενός άλλου στο οδοντικό τόξο.

5. Υπερέκφυση: όταν ένα δόντι φαίνεται μακρύτερο των υπολοίπων επειδή βρίσκεται πέραν του μασητικού επιπέδου.

6. Υπέκφυση: όταν ένα δόντι φαίνεται βραχύτερο επειδή υπολείπεται του μασητικού επιπέδου.

7. Συνωστισμός: η κατάσταση στην οποία λόγω ελλείψεως χώρου τα δόντια βρίσκονται σε ανώμαλη θέση και έχουν χάσει τα κανονικά σημεία επαφής τους.

8. Διαστήματα: κενά μεταξύ των δοντιών που παραμένου και μετά την ολοκλήρωση της πλήρους ανατολής της μόνιμης οδοντοφυΐας.

Παθολογία των δοντιών

Οι περισσότερες παθολογικές καταστάσεις των δοντιών έχουν ως αποτέλεσμα την απώλεια σκληρών οδοντικών ιστών (αδαμαντίνη & οδοντίνη)


Η Νόσος Τερηδόνα
Αποτελεί χρόνια νόσο των σκληρών οδοντικών ιστών που οδηγεί σε απασβεστίωση της αδαμαντίνης και της οδοντίνης με αποτέλεσμα την δημιουργία κοιλοτήτων στην εξωτερική επιφάνεια του δοντιού. Το κύριο αίτιο της τερηδόνας είναι η επίδραση των οξέων που παράγουν τα μικρόβια της στοματικής κοιλότητας μετά από διάσπαση των υπολειμμάτων τροφής που έχουν παραμείνει επάνω στα δόντια. Στην εμφάνιση της τερηδόνας συντελούν επιπλέον παράγοντες όπως η κακή στοματική υγιεινή, η λήψη ζαχαρούχων τροφών κτλ.


Η Αποτριβή των δοντιών
Η αποτριβή των δοντιών επέρχεται από την συνεχή τριβή τους κατά την διαδικασία της μάσησης. Αυτή μέχρι ενός βαθμού αποτελεί φυσιολογικό φαινόμενο. Όταν η αποτριβή γίνεται με ταχύ ρυθμό και οδηγεί σε γρήγορη απώλεια σκληρών οδοντικών ιστών θεωρείται παθολογική. Αιτίες παθολογικής αποτριβής μπορεί να είναι το τρίξιμο των δοντιών (βρουξισμός), δυσλειτουργίες της κροταφογναθικής διάρθρωσης κτλ.


Η Διάβρωση των δοντιών
Η διάβρωση των δοντιών αποτελεί την απασβεστίωση και συνεπώς απώλεια σκληρών οδοντικών ιστών από την επίδραση οξέων, όχι όμως αυτών που παράγονται από τα μικρόβια της στοματικής κοιλότητας. Τα οξέα αυτά μπορεί είναι ενδογενή όπως π.χ. τουδροχλωρικό οξύ του στομάχου (σε καταστάσειςγαστροοισοφαγικής παλινδόμισης ή βουλιμίας) ή να είναι εξωγενή όπως π.χ. υπερβολική κατανάλωση όξινων χυμών φρούτων (γκρέιπ φρουτ).


Τα Κατάγματα των δοντιών

Τα κατάγματα των δοντιών είναι η απώλεια σκληρών οδοντικών ιστών μετά από τραυματισμό, λόγω κρούσης του δοντιού με σκληρή επιφάνεια. Τα κατάγματα μπορεί να αφορούν μόνο την μύλη, μόνο την ρίζα ή και τα δύο.

Όλοι θέλουμε να φαινόμαστε και να νιώθουμε νεότεροι, υγιείς και φρέσκοι. Στις κοινωνικές μας συναναστροφές ένα από τα πρώτα σημεία που προσέχει κανείς είναι το χαμόγελό μας. Σύμφωνα με έρευνες, μια υγιής και "θελκτική" οδοντοστοιχία ενός επαγγελματία συμβάλλει ενεργά στην αύξηση των πωλήσεων του προιόντος που προωθεί! Επίσης, στις ιδιαίτερες στιγμές μας, πχ κατά τη διάρκεια ενός ραντεβού, τυχόν κακοσμια του στόματος, δυσχρωμίες και τερηδόνες μπορεί να κάνουν τη διαφορά..Όλα τα παραπάνω παραδείγματα αποδεικνύουν την αξία και χρησιμότητα μιας λαμπερής οδοντοστοιχίας.
Τα τελευταία 20 χρόνια έχουν συμβεί μεγάλες βελτιώσεις και αλλαγές στην επιστήμη μας. Η εμφάνιση νέων υλικών, η εισαγωγή της τεχνολογίας των υπολογιστών και οι σύγχρονες τεχνικές μας επιτρέπουν να διορθώνουμε σε πολύ μεγάλο ποσοστό και με πολύ εντυπωσιακό τρόπο όλα τα αισθητικά προβλήματα των δοντιών.
Μάλιστα σήμερα πλέον υπάρχει η δυνατότητα της λήψης μιας φωτογραφίας ή εικόνας των δοντιών πριν τη θεραπεία χρησιμοποιώντας ειδική ενδοστοματική κάμερα και η επεξεργασία της εικόνας ώστε να εκτιμήσει προκαταβολικά ο ασθενής το τελικό αποτέλεσμα και να συμβάλλει με το προσωπικό του γούστο, όσο αυτό είναι εφικτό, στη δημιουργία μιας οδοντοστοιχίας που πρώτα από όλους να αρέσει στον ίδιο. Υπάρχει ακόμη η δυνατότητα εκτύπωσης σε φωτογραφικό χαρτί της αρχικής και τελικής κατάστασης έτσι ώστε να γίνει άμεση σύγκριση του αισθητικού αποτελέσματος.

Ερώτηση. Πως μπορούμε να προσδιορίσουμε την έννοια του όμορφου χαμόγελου;

Αν ισχύει το ότι τα μάτια είναι το παράθυρο της ψυχής τότε το στόμα θα πρέπει να είναι η πόρτα! Πλήθος ψυχολογικών ερευνών καταδεικνύουν ότι ένα από τα πρωταρχικά σημεία στα οποία εστιάζουμε όταν συναντούμε κάποιον για πρώτη φορά είναι το χαμόγελο. Οι ίδιες έρευνες έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι σε ένα ορισμένο βαθμό, η αυτοπεποίθηση ενός ατόμου και επομένως εν μέρει η επιτυχία στην καριέρα του επηρεάζεται από το βαθμό της εμφανισιακής εντύπωσης που κάνει και την αντιλαμβανόμενη φυσική του γοητεία. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα σήμερα δεδομένου ότι ο επιχειρηματικός κόσμος προυποθέτει αλληλεπίδραση πολύ μεγαλύτερου αριθμού ατόμων. Η αισθητική Οδοντιατρική και γενικότερα η ενίσχυση του χαμόγελου δεν αποτελούν σήμερα πολυτέλεια και "μονοπώλιο" των ανώτερων κοινωνικά στρωμάτων ή των ατόμων που το επάγγελμά του απαιτεί αυξημένη προβολή (καλιτέχνες κλπ). Επίσης, η επιθυμία για ένα λαμπερό χαμόγελο δεν αποτελεί ένδειξη ματαιοδοξίας αλλά μάλλον επένδυση προκειμένου να επιτευχθεί αυξημένη αυτοπεποίθηση, περισσότερες ευκαιρίες και ένα "λαμπρότερο" μέλλον.

ΕΡΩΤΗΣΗ: ποια μέτρα στοματικής υγιεινής θα πρέπει να ακολουθήσει το παιδί για να διατηρήσει τα δόντια του σε καλή
κατάσταση; Διαφέρουν από αυτά των ενηλίκων;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σε ορισμένα σημεία ναι. Αυτό βέβαια εξαρτάται και από την ηλικία του παιδιού.
Η φροντίδα των δοντιών θα πρέπει να ξεκινήσει από τη στιγμή που εμφανίζονται οι πρώτες ομάδες δοντιών στο στόμα. Ο γονιός μπορεί να χρησιμοποιήσει μία μικρή γάζα εμποτισμένη σε νερό, με την οποία θα αφαιρεί τα υπολείμματα τροφών από τα δόντια του παιδιού. Φυσικά, σε τόσο μικρή ηλικία (1-3 ετών), δεν τίθεται θέμα βουρτσίσματος των δοντιών.
Μόλις σε κάπως μεγαλύτερη ηλικία (4 ετών και πάνω) αρχίζει το βούρτσισμα, στην αρχή με γονεϊκή επίβλεψη (κρίνεται απαραίτητη τουλάχιστον στο πρώτο διάστημα, για να μην καταπιεί το παιδί την οδοντόπαστα) και ακολούθως χωρίς αυτήν. Η οδοντόβουρτσα που θα επιλέξετε θα πρέπει να είναι μικρότερου μεγέθους από αυτή των ενηλίκων (κυκλοφορούν διάφορες τέτοιες στο εμπόριο). Σιγουρευτείτε ότι κάθε παιδί έχει τη δική του ατομική οδοντόβουρτσα. Μην επιτρέψετε στα παιδιά να δανείζουν μεταξύ τους ή να δανείζονται από εσάς οδοντόβουρτσες. Τοποθετείστε επάνω στην οδοντόβουρτσα μικρή ποσότητα οδοντόπαστας, περίπου ίση με το μέγεθος ενός μπιζελιού (δε χρειάζεται μεγαλύτερη ποσότητα) και καθοδηγήστε το παιδί ώστε να βουρτσίσει τα δόντια του, όπως επίσης ακολούθως να αποβάλλει με τη βοήθεια νερού την ποσότητα του υγρού μίγματος που υπάρχει στο στόμα του. Εάν μία οδοντόβουρτσα πέσει κάτω ή χρησιμοποιηθεί από άλλο άτομο, θα πρέπει να προβείτε σε άμεση αντικατάστασή της. Αντικαταστήστε τις οδοντόβουρτσες κάθε 3-4 μήνες ή πιο σύντομα, εάν διαπιστώσετε ότι οι τρίχες τους έχουν χάσει τον τόνο τους ή έχουν αποκλίνει.
Πέρα από τη στοματική υγιεινή, θα πρέπει να φροντίσετε ώστε να έχει ισορροπημένη διατροφή, απαλλαγμένη από μεγάλα ποσά ζάχαρης. Μην του "χορηγείτε" με ευκολία τσίχλες, καραμέλες, τσιπς και διάφορα παρόμοια προϊόντα. Ωθήστε το στο να αποφεύγει την κατανάλωση αεριούχων ποτών που περιέχουν ζάχαρη ή άλλες ουσίες που μπορούν κυριολεκτικά να καταστρέψουν τα δόντια του. Πάνω απόλα, δώστε του εσείς το καλό παράδειγμα με το να αποφεύγετε τροφές και ποτά αυτού του είδους! Εξάλλου, οι παραπάνω κανόνες πρέπει να εφαρμόζονται και από τους ενήλικες προκειμένου να διατηρήσουν τα δόντια τους σε ικανοποιητική κατάσταση.

ΕΡΩΤΗΣΗ: πότε θα πρέπει να επισκεφτεί το παιδί μου τον Οδοντίατρο για πρώτη φορά;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Η ιδανική στιγμή για την πρώτη επίσκεψη είναι 6 περίπου μήνες μετά την ανατολή των νεογιλών δοντιών. Όσο νωρίτερα γίνει η πρώτη επίσκεψη τόσο το καλύτερο, δεδομένου ότι τα οδοντιατρικά προβλήματα μπορεί να ξεκινήσουν πολύ νωρίς. Ο Οδοντίατρος θα σας συστήσει μέτρα πρόληψης κατά της τερηδόνας και θα σας παράσχει πολύτιμες συμβουλές όσον αφορά τη διατροφή του παιδιού, ορισμένες κακές έξεις που πιθανόν στο μέλλον να προκαλέσουν ορθοδοντικές ανωμαλίες κ.λ.π.
Δεν υπάρχει λόγος να ανησυχείτε για την πορεία αυτής της πρώτης επίσκεψης. Κατά κανόνα απαιτείται κάποια ψυχολογική προετοιμασία του παιδιού και τίποτα παραπάνω. Συνήθως η πρώτη επίσκεψη στοχεύει στον εγκλιματισμό του παιδιού και την οικοδόμηση ενός κλίματος εμπιστοσύνης ανάμεσα στο γιατρό και το παιδί. Αυτό θα βοηθήσει ώστε, όταν στο μέλλον απαιτηθεί οδοντιατρική παρέμβαση και θεραπεία, αυτή να γίνει απρόσκοπτα.
Θα πρέπει επίσης να αναφέρετε στον Οδοντίατρο την κατάσταση της γενικής υγείας του παιδιού και να προσκομίσετε αρχεία ιατρικού ιστορικού που τυχόν διαθέτετε και που αφορούν τη γενική υγεία του παιδιού σας.

Για να είστε πάντα περήφανες για το χαμόγελό σας, η λύση είναι μία. Δόντια καθαρά, υγιή και λαμπερά! Μπορεί με τα χρόνια, τις κακές διατροφικές συνήθειες και τα μικρόβια, η όψη της οδοντοστοιχίας σας να μην είναι άριστη. Έχετε, ωστόσο, τη δυνατότητα να προλάβετε τα προβλήματα. Στα πιο συνηθισμένα οδοντιατρικά προβλήματα συγκαταλέγονται η τερηδόνα και η ουλίτιδα. Η τερηδόνα είναι μια πάθηση των σκληρών ιστών του δοντιού και θεωρείται η κυριότερη αιτία καταστροφής των δοντιών. Η προσβολή των δοντιών μπορεί να αρχίσει από τη νηπιακή ηλικία, με τα γνωστά δυσάρεστα επακόλουθα. Στη χώρα μας υπολογίζεται ότι το 80-90% των παιδιών έχουν δόντια χαλασμένα. Η τερηδόνα καταρχήν προσβάλλει την εξωτερική επιφάνεια του δοντιού, δηλαδή την αδαμαντίνη, στη συνέχεια επεκτείνεται στην οδοντίνη και τελικά φθάνει στον οδοντικό πολφό. Κύρια αιτία για τη δημιουργία της είναι η οδοντική μικροβιακή πλάκα, η οποία περιέχει δισεκατομμύρια μικρόβια τα οποία προσκολλώνται πάνω στα δόντια και απομακρύνονται μόνο με το σωστό βούρτσισμα. Αν το δόντι δεν σφραγιστεί έγκαιρα, η τερηδόνα δημιουργεί φλεγμονή και απόστημα στην άκρη της ρίζας του δοντιού.

Αν ο οδοντίατρος σας πει ότι έχετε ουλίτιδα, αυτό σημαίνει ότι πάσχετε από φλεγμονή των ούλων. Πρόκειται για συνηθισμένο φαινόμενο (από ουλίτιδα πάσχουν 9 στους 10 ενήλικες) που πλήττει κυρίως τις μεγάλες ηλικίες και τις γυναίκες στην περίοδο της εγκυμοσύνης και της εμμηνόπαυσης. Στη σχισμή ανάμεσα στο δόντι και στα ούλα μαζεύονται υπολείμματα τροφών. Αν δεν βουρτσίζουμε τακτικά τα δόντια μας, τα υπολείμματα αυτά παραμένουν εκεί για μεγάλο χρονικό διάστημα, οπότε μένουν μικρόβια τα οποία προκαλούν φλεγμονή στα ούλα, τη λεγόμενη ουλίτιδα. Τα βασικά χαρακτηριστικά είναι το πρήξιμο των ούλων, το έντονο κόκκινο χρώμα και η αιμορραγία κυρίως κατά το βούρτσισμα, με τη χρήση οδοντογλυφίδας κ.λ.π. Παράγοντες που συντελούν στη δημιουργία ουλίτιδας είναι : η κληρονομικότητα, η πέτρα, η οδοντική πλάκα, οι μολύνσεις, η εγκυμοσύνη με τις ορμονικές αλλαγές, η εμμηνόπαυση, το κάπνισμα και η μεγάλη χρήση οινοπνευματωδών ποτών. Για να αποφύγετε τυχόν προβλήματα αρκεί να επισκέπτεστε τον οδοντίατρό σας κάθε 6 μήνες.

 

Οδοντικά προβλήματα αντιμετωπίζουν δυστυχώς πολλά παιδιά. Σύμφωνα με την πανελλαδική έρευνα που διενεργήθηκε από την Ελληνική Οδοντιατρική Ομοσπονδία, το 75% των παιδιών στην Ελλάδα δεν βουρτσίζουν καθημερινά τα δόντια τους. Επίσης, το 75% των παιδιών 15 ετών έχουν πάνω από τρία δόντια κατεστραμμένα λόγω τερηδόνας, ενώ 8 στους 10 εφήβους δε χρησιμοποιούν νήμα και 1 στους 3 δεν επισκέπτεται σε τακτική βάση τον οδοντίατρο. Τα δυσάρεστα αποτελέσματα της τριετούς έρευνας αποδεικνύουν ότι το επίπεδο ενημέρωσης του πληθυσμού παραμένει χαμηλό όπως εξάλλου και η εκπαίδευση των γονέων.

Όπως σε όλες τις νόσους, έτσι και στις νόσους του στόματος, η πρόληψη είναι πάντοτε προτιμότερη της θεραπείας. Τα δόντια μας είναι δυνατόν να διατηρηθούν υγιή για όλη μας τη ζωή, αρκεί να τα φροντίζουμε σωστά. Η πιο γνωστή μέθοδος καταπολέμησης της οδοντικής πλάκας είναι το βούρτσισμα με λοξή φορά και οριζόντιες κινήσεις, το οποίο πρέπει να γίνεται με μια μικρή βούρτσα που να φθάνει σε όλα τα δόντια. Τέλος, οι κινήσεις σας πρέπει να είναι απαλές, χωρίς βιασύνη.